نام كاربري :
رمز عبور :
فراموشي رمز
عضويت
 
Ömər  (RSS)    Müaviyə  (RSS)    Əbu Bəkr  (RSS)    Osman  (RSS)    Sair  (RSS)    Səhabələr  (RSS)    Şübhələrə cavab  (RSS)   
İkinci xəlifənin müsəlman olması sonnat.net


İkinci xəlifənin müsəlman olması

İbn Əbil Hədid «Şiqqşiqiyyə» xütbəsinin şərhində Ömərin şəxsiyyəti və müsəlman olması barəsində belə yazır: Ömər ibn Xəttab bərk tündxasiyyət, heybətli və möhkəm siyasətçi idi. Heç kəsdən qorxmazdı, hörmətli və hörmətsiz adamlarа riayət etməzdi.


 


Ömər, bir qrup adam müsəlman olduqdan sonra müsəlman oldu. Müsəlman olmağının da tarixçəsi belədir. Onun bacısı və bacısının yoldaşı ondan gizlin müsəlman olmuşdular. Xəbbab ibn Ərf də gizlində onların evinə gəlir və dini ehkamları onlara öyrədirdi. Sözgəzdirənlərdən biri bunu Ömərə Xəbər verdi, o, da bacısının evinə gəldi. Xəbbab qaçaraq kiçik otaqda gizləndi. Ömər soruşdu:


 


Sizin evinizdən bu nə səs-küy idi ki, gəlirdi?


 


Bacısı cavab verdi:


 


Bir şey deyildi, bir-birimizlə söhbət edirdik.


 


Ömər dedi:


 


Belə görürəm ki, siz öz dininizdən dönmüsünüz.


 


Bacısının əri dedi:


 


Haqq olduğunu fikirləşmirsənmi?


 


Ömər sıçrayıb onu tapdaq altına saldı. Bacısı onu ayırmaq üçün irəli gəldikdə Ömər ona elə bir sillə vurdu ki, üzü qanadı. Sonra Ömər peşman oldu, yumşaldı və sakitcə bir küncdə oturdu. Elə bu zaman Xəbbab ibn Ərf yerindən çıxıb dedi: Ey Ömər! Sənə müjdə olsun. Ümidvaram ki, dünən gecə Peyğəmbərin(с) sənin barəndə etdiyi dua qəbul olunsun. Peyğəmbər(с) dünən gecə ardıcıl olaraq deyirdi: «İlahi, islamı Ömər ibn Xəttabın ya Əmr ibn Hişamın müsəlman olması ilə qüvvətləndir və ona izzət ver».


 


İbn Əbil Hədid deyir: Ömər, qılıncı çiynindən açılmış halda Peyğəmbərin(с) yaşadığı Səfa dağının yanındakı evə tərəf yollandı. Həmzə, Təlhə və müsəlmanlardan bir neçəsi qapıda durmuşdular. Həmzədən başqa hamı Ömərdən qorxdu. Amma Həmzə dedi: Ömər bizim yanımıza gəlmişdir. Əgər Allah onun üçün bir xeyir iradə etmişsə onu öldürmək bizim əlimizdə asan bir şeydir. Bu zaman Peyğəmbər(с) evin içində idi və ona vəhy gəlirdi. Onların sözlərini eşitcək bayıra çıxdı və özünü Ömərə çatdırdı. Onun paltarının bağını və qılıncının qayışını tutub dedi: Ey Ömər, bəs deyilmi? İstəyirsən ki, Vəlid ibn Müğeyrəyə çatan bədbəxtlik və əzab sənə də çatsın? İlahi, bu Ömərdir, ilahi islamı Ömərin müsəlman olması ilə izzətli et». Ömər dedi: Əşhədu ən la ilahə illəllah və Əşhədu ənnə Mуhəmmədən rəsulullah.


 


Qəti olaraq əziz oxucu bilir ki, insan həyatında insanları biri-birinə yaxınlaşdıran amil onların müştərək fəslidir. Biz bu iki nəfərin(Əbu Bəkr və Ömər) ömrü boyu, 17 ilə yaxın Məkkə və Mədinədə adətən bir-birinin yanında görməyimizə baxmayaraq, 1400 ildən sonra dəqiq olaraq onların müştərək oxşarlıqlarını tapa bilmərik. Lakin hər halda bu məşhurdur ki, onlar son dərəcə bir-birlərinə yaxın olmuşlar. Peyğəmbər(с) müsəlmanlar arasında qardaşlıq yaradan zaman, mühacir və ənsar hamısı bir-biri ilə qardaş olan zaman bu iki nəfər (Əbu Bəkr və Ömər) o qədər adamın içində, Peyğəmbər(с) və Əli ibn Əbi Talib(я) kimi, bir-biri ilə qardaş oldular.


 


Düşüncələr təqribən bir tərəfə doğru meyllənir. Siz keçmişdə oxudunuz ki, Ümmi sələmədən Aişəyə nəql olunur ki, bu iki nəfər, bir səfərdən qayıdarkən Peyğəmbərdən(с) soruşurlar ki, sizdən sonra kim xəlifə olacaqdır ki, bizim üçün də səndən sonra pənah yeri olsun?


 


O həzrət buyurdu: Mən indi onun yerini görürəm. Əgər onu(sizə) tanıtsam ondan Bəni İsrail Harundan qaçdığı kimi, pərakəndə olacaqsınız». Ümmi Sələmə deyir: O iki nəfər sükut edərək çıxıb getdilər.


 


Görəsən, niyə sükut halında Peyğəmbərin(с) yanından çıxıb getdilər? İndi artıq islamın ilk günləri deyildir ki, qəzavətə görə (müharibəyə) bu iki nəfə, Allah xatirinə Mуhəmmədin(с) dininə qol qoydular. Həqiqətdə də belə idi. Amma indi islam gün-gündən qüvvətlənir. İslamın kölgəsi Ərəb yarımadasını əhatə etmişdir. Peyğəmbər(с) qüdrət taparaq İran kəsrasına, Rum Qeysərinə və Misirin Müqəvqisinə bəyanatlar göndərərək onları islama dəvət edir. Bütün fikir və düşüncələr islamın gələcəyinə doğru yönəlmişdi. Bu Peyğəmbər(с) peyğəmbərlər silsiləsinin axırıncı halqasıdır ki, indi Mədinətünnəbinin hökumət və iqtidarının başçısıdır. İslam hökumətinin bütün Əmr və nəhyləri o həzrətin əlindədir. Bəs ondan sonra, bu xüsusi əhəmiyyətə malik böyüyün canişini kim olacaqdır?


 


 


Suala yer varmı?


 


Məgər, Peyğəmbər(с) özü bu günün problemini ümumi dəvədin əvvəl günü həll etmədimi? Deyək ki, bəlkə də, bu iki nəfər o hadisəni eşitməmişlər və ya unutmuşdular. Halbuki qohum və yaxınları inzar etmək (qorxutmaq) hadisəsi Əbu Bəkr müsəlman olandan sonra baş vermişdir. Lakin hər halda biz düzə çıxarmalıyıq.


 


İndi gəlib sual edirlər ki, məsələ qətiləşsin. Bəs nə üçün cavabı eşidən kimi- Ümmi Sələmə deyir: ikisi də sükut edərək çadırdan çıxırlar. Bu sükutun mənası nədir? Yeri deyildimi ki desinlər: Ya Rəsulullah(с) demək səndən, baş qoymaq bizdən!


 


Lakin görürük ki, Rəsulullah(с) özü də diqqətlidir. Bilir ki, soruşanaların mqəsədi nədir. Ona görə də bu müqəddimə ilə açıqlayır ki, əgər tanısanız ondan qaçacaqsınız, necə ki, Bəni İsrail Harundan qaçdı.


 


Quran Harunun dilindən qardaşı Musaya buyurur:


 


قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُواْ يَقْتُلُونَنِي


 


(«ЯРАФ», айя 150)


 


«Ey anam oğlu! Bu qövm məni zəif görüb az qala məni öldürmüşdülər».


Ad
E-mail
*Mətn
Göndər